Samandağ’da kalabilmek: Mehmet Ali'nin Toprakla Buluşma Hikayesi
Makine Mühendisi Mehmet Ali Eşki, 24 yaşında 6-7 Şubat Depremleri’nin getirdiği kaosun ortasında bir karar verdi. Soğutma sistemleri ve iklimlendirme üzerine çalıştığı kariyerinin çok başındayken Hatay merkezde yer alan işyeri depremle yıkıldı ve o da tüm bölge halkı gibi sevdikleriyle sınandı. Depremin ardından memleketi Samandağ’da ailesiyle birlikte kalmak daha ağır bastı ve Samandağ’a döndü.
"Depremden önce iş temposu çok yoğundu. Ayın üç haftasını şehir dışında geçiriyordum. Bir süre afet bölgesinde çalıştım. Deprem sonrasında ailemin yanından ayrılmak istemedim açıkçası. İş yoğunluğu ve manevi duygular bir araya gelince, köye yerleşmeye karar verdim."
Depremin hemen ardından kariyerinde yaptığı bu U dönüşünde eşiyle birlikte Ortak Hareket Yeniden Bereket Projesi’ne başvurdu. Çiftçilik serüveni de bu şekilde başladı: "Ortak Hareket Yeniden Bereket Programını biz Yaylıca Kalkınma Kooperatifi’nden öğrendik. Öğrendiğimiz zaman da nasıl bir program olduğuyla ilgili hiçbir fikrimiz yoktu çünkü daha önce tarım yapmamıştık. Ben zaten makine mühendisiyim, kendisi turizm rehberliği mezunu. Dedik ki nasıl yaparız nasıl ederiz?"
Doğru bilgiyi kaynağından aldık
Proje kapsamındaki eğitimlerle çiftçilik dünyasını daha yakından tanımaya başladılar. "Programa katıldıktan sonra entegre mücadele, kompost üretimi ve gıda güvenliği konusunda iyi eğitimler aldık. Bu eğitimleri aldıktan sonra işimize başladık burada. Eğitimler olmasaydı bu kadar tecrübe ve bilgi edinebileceğimi bilmiyordum. Çünkü açıkçası araştırma kaynaklarının çoğu yanıltıcı kaynaklarla dolu. Doğru bilgiyi kaynağından aldığında bizim için faydası çok daha büyük oldu. Onun dışında tohumdan fideye olan aşama, fideden ekime olan mahsule olan aşamayı bütün eğitimleri o taraftan aldık."
Mehmet Ali bir mühendis olarak teknik bakış açısını, aldığı tarımsal eğitimlerle birleştirdiğinde onarıcı tarımın temellerine dayalı bir iş modeli geliştirmeyi düşünüyor. Aldığı eğitimleri ise kısaca şöyle anlatıyor: “Eğitimlerde aslında soframıza ulaşan gıdanın güvenliğinin yetiştirmeden daha önemli olduğunu öğrendik çünkü soframıza ulaşan gıdanın yenilebilir olması, zararsız olduğu anlamına gelmiyor. Onun dışında kompost üretimi ile toprağı zehirlemeden üretim yapabileceğimizi, elimizdeki organik ürünlerle toprağı zenginleştirebileceğimizi öğrendik. Entegre mücadele eğitiminde ilaçlama değil de daha çok doğal yöntemlerle çözüme ulaşmayı öğrendik. Onun için de çeşitli yöntemler denedik gördük. Kompost eğitimiyle kompostu hazırlarken toprağa azot ve karbon kazandırmayı öğrendik. Çok basit, yıllardır geleneksel olarak yapılan bir şeymiş ama biz hiç bilmediğimiz için ve zamanla unutuldugu için öğrendiğimizde epey şaşırdık. Elimizdeki organik maddelerden mevcut bitki atıkları, hayvan gübrelerinden toprağı zenginleştirebiliyoruz, böylece toprağı gübrelemeden belli bir oranda azot ve karbon elde ederek daha verimli hale getirebiliyoruz.”
Toprak kendi başımın çaresine bakmanın çözümü
Programın sağladığı desteklerle birlikte, Mehmet Ali'nin gelecek planları da şekillenmeye başlamış. "Proje kapsamında bize başlangıç sermayesi gibi bir destek sağlandı. Bu, çiftçilikte yeni olan biri için büyük bir avantajdır. Proje kapsamında ürettiğimiz bütün ürünü elimizden çıkarabileceğimiz ve güzel rakamlara çıkarabileceğimizi duyunca çok mutlu olduk. O da bizim için büyük bir umut oldu. Bu destek kapsamında, elde edeceğimiz sermayeyle bir fide serası kurmayı düşünüyorum." Deprem bölge insanlarının hayatında derin yaralar açtı ve bir dönüm noktası oldu. Mehmet Ali için de.
“Deprem sonrası bizim için bi laf geçerli oldu açıkçası, yani bir tas çorba değil mi yediğimiz günün sonunda. Deprem zamanından sonra, mesela paranın hiçbir geçerliliği yoktu, ya da hatrın, gönülün, nüfusun hiçbir geçerliliği yoktu. Herkes kendi başının çaresine bakmak zorundaydı. Bu yüzden de işin açıkçası toprak benim için kendi başıma bakmanın çözümü gibi gözüküyor.”
